انانیت در مجموعهٔ ارجاعات درسگفتارها با گفتارهای مرتبط، جنبههای تحلیلی و پیوندهای جلسهای معرفی شده است.
انانیت
انانیت از ارجاعهای این مجموعه است که در این صفحه از راه ۳ گفتارِ مرتبط پیگیری میشود.
معرفی
معرفیِ تحلیلیِ مدخل است، نه نقل مستقیم از گفتار سخنران. نقلهای عینِ گفتار در بخش گفتارهای مرتبط، با پیوند به جلسه، آمدهاند. وضعیت بازبینیِ ویراستاریِ این متن در همین صفحه ثبت نشده است.
انانیت در این متن بهعنوان پدیدهای مطرح میشود که در علم اخلاق و متون عرفانی، بزرگترین سد راه رشد بشر شمرده شده است [۲]. نویسنده انانیت و خودبرتربینی را بزرگترین سد رشد اخلاقی و معنوی انسان میداند [۲]. در کنار این موضعِ کلی، نسبتِ این مفهوم با مفاهیم کلامی نیز بررسی میشود: شرک با انانیت نسبت مستقیمی دارد و توحید در برابر آن میایستد [۳][۴]. یکی از وجوه توجهبرانگیز بحث، صورتهای پنهانِ انانیت است؛ گاهی تواضعِ ظاهری افراد در واقع پوششی برای انانیت جمعی و احساس برتری گروهی است [۱]. از منظر نویسنده، لذت بردن از «من»ِ موهوم، لذت بردن از چیزی است که وجود ندارد و انحرافی است که در همه بهوجود میآید [۶]. ## محورها: - انانیت بهعنوان بزرگترین سد رشد اخلاقی و معنوی انسان [۲] - نسبت انانیت با شرک و توحید [۳][۴][۵] - صورتهای پنهان انانیت، از جمله وابستگی گروهی [۱] و لذت از «منِ» موهوم [۶]
محورهای بحث
منابع
- حج · جلسهٔ ۲۳ — یکساننگریستن و یکسونگریستن
- واژگان قرآن · جلسهٔ ۳ — شرک و انانیت
- یوسف · جلسهٔ ۱۱ — انانیّت و من موهوم