مروت در مجموعهٔ ارجاعات درسگفتارها با گفتارهای مرتبط، جنبههای تحلیلی و پیوندهای جلسهای معرفی شده است.
مروت
مروت از ارجاعهای این مجموعه است که در این صفحه از راه ۴ گفتارِ مرتبط پیگیری میشود.
معرفی
معرفیِ تحلیلیِ مدخل است، نه نقل مستقیم از گفتار سخنران. نقلهای عینِ گفتار در بخش گفتارهای مرتبط، با پیوند به جلسه، آمدهاند. وضعیت بازبینیِ ویراستاریِ این متن در همین صفحه ثبت نشده است.
واژهٔ «مروت» در منابع این متن به عنوان مهمترین واژهٔ اخلاقی کل فرهنگ عرب معرفی شده است [۳]. این واژه به قول ایزوتسو مرکزیترین مفهوم اخلاقی عرب بوده است [۲]. در معنای واژه آمده است که مروت یعنی مردانگی و از «مرد» میآید [۴]. نکتهٔ مورد تأکید متن آن است که این واژه در قرآن به کار نرفته است [۱] و اساساً این واژه در قرآن وجود ندارد [۵]. بر همین اساس، واژههایی مانند مروت و شجاعت واژههایی گمراهکننده دانسته شدهاند که در قرآن نیامدهاند [۶]. در توصیف جایگاه این مفهوم در دورهٔ جاهلیت گفته شده است که اگر تصویری از عرب جاهلیت داشته باشیم، میتوانیم بفهمیم مروت چقدر برای آنان مهم بوده است [۶].
محورهای بحث
منابع
- قرآن و ادبیات مدرن · جلسهٔ ۳ — تحولی که قرآن در نظام اخلاقی عرب به وجود آورد
- فلسفه · جلسهٔ ۲ — دغدغه زبان در فلسفه قرن بیستم
- سورهٔ یوسف · جلسهٔ ۱۳ — مردسالاری در قرآن
- واژگان قرآن · جلسهٔ ۱۱ — [۰۰:۳۰]