قریش در این درس‌گفتارها از چند زاویه بررسی شده است. یک وجه، جایگاه قریش در تحولات نظامیِ صدر اسلام است؛ در این چارچوب، جنگ بدر موردی استثنایی در غزوات به شمار می‌آید، زیرا در آن مسلمانان ابتدا حرکت کردند و قریش بود که برای مقابله با آنان به میدان آمد [۱]. وجه دیگر، کاربرد قرآنیِ نسبت‌دادن به قریش است؛ اکثر مفسران بر سر این توافق دارند که هر جا در قرآن «المشرکین» یا «المشرکون» آمده، مقصود مشرکان قریش است، نه مفهومی کلی [۲]. همچنین نسبتِ پیامبر با این گروه به‌تفصیل مطرح شده است؛ ایشان محبتی خاص نسبت به مشرکان قریش و مکه — کسانی که میانشان بزرگ شده بودند — داشتند و به‌شدت مایل بودند که آنان هدایت شوند [۳]. علاوه بر این، قریش به حرمِ امنِ مکه احترام می‌گذاشت، حرمی که ارثِ آباء و اجدادشان بود، و همین احترام زمینهٔ آن شد که پیامبر بتواند در مکه مقاومت کند [۴].