سایه یکی از مفاهیمِ بحث‌شده در درس‌گفتارهاست که در ۸۴ جلسه به آن اشاره شده و در دو سطحِ متفاوت طرح می‌شود: یک سطحِ روان‌شناختی و یک سطحِ هنری. در سطحِ روان‌شناختی، سایه به‌مثابه چهره‌ای کریه از ویژگی‌های منفیِ انکارشدهٔ فرد تعریف می‌شود [۶] و با گرایشی غریزی پیوند می‌خورد که پیش از هر تجربه‌ای از جهان، انسان را نسبت به برخی چیزها هشدار می‌دهد [۳]. این مفهوم در برابر خودآگاهی و ایگو قرار می‌گیرد [۲] و در رویاها غالباً به شکل فردی هم‌جنس و تا حد ممکن نفرت‌انگیز ظاهر می‌شود [۴]. در سطحِ هنری نیز در تحلیلِ فیلمی از مخملباف، شخصیتِ سایه نمایندهٔ احساساتِ هنری و عاشقانه شمرده شده است [۱]. در کنار این‌ها، خوانشی از آیات قرآنی سایه‌ها را تابعِ قانونِ الهی و سجده‌کننده می‌داند [۸].