ریداکشن در مجموعهٔ ارجاعات درسگفتارها با گفتارهای مرتبط، جنبههای تحلیلی و پیوندهای جلسهای معرفی شده است.
ریداکشن
ریداکشن از ارجاعهای این مجموعه است که در این صفحه از راه ۸ گفتارِ مرتبط پیگیری میشود.
معرفی
معرفیِ تحلیلیِ مدخل است، نه نقل مستقیم از گفتار سخنران. نقلهای عینِ گفتار در بخش گفتارهای مرتبط، با پیوند به جلسه، آمدهاند. وضعیت بازبینیِ ویراستاریِ این متن در همین صفحه ثبت نشده است.
ریداکشن یکی از محورهای بحث دربارهٔ مبانی نظری روانکاوی است. فروید با توجه به اعتقادش به تبیین علمی، ریداکشنیست بود و میکوشید همهٔ پدیدههای مربوط به روان را به پدیدههای زیستشناختی و بیولوژی تقلیل دهد [۶]؛ او در ارائهٔ نظریهٔ روانکاوی آرمان ریداکشن به دانشهای شناختهشدهای مانند عصبشناسی و حتی فیزیک را دنبال میکرد [۷] و بخشی از کار او به تکیه بر دادهها و تئوریهای فیزیکی است [۱۱]. در زمان فروید، فیزیک نیوتنی مبنایی محکم تلقی میشد و ریداکشن به آن طبیعی به نظر میرسید [۸]. اما در فلسفهٔ علم معاصر ریداکشن دیگر امری بدیهی و مقدس نیست [۱۳]؛ بحران مفاهیم فیزیکی — مانند بحث دربارهٔ وجود مادهٔ تاریک که تنها از راه محاسبات شناخته شده — این تلقی را تضعیف کرده [۱] و ریداکشن کامل نظریههای روانشناختی به فیزیک از نظر عملی ناممکن است [۹]. از این رو برخی پیشنهاد میکنند روانکاوی بهعنوان دیسیپلینی مستقل و همشان فیزیک مستقر شود [۱۰].
محورهای بحث
منابع
- روانکاوی · جلسهٔ ۶ — کوانتوم گراویتی و بحران مفاهیم
- روانکاوی · جلسهٔ ۷ — جهان لاپلاسی و دترمینیسم
- روانکاوی · جلسهٔ ۹ — ادامه نقد مبانی نظریه فروید
- مقدمهفهمقرآن · جلسهٔ ۴ — راززدایی ساینس در برابر کشف راز
- روانکاوی · جلسهٔ ۳ — الگوی داروین و کار علمی
- روانکاوی · جلسهٔ ۸ — ریداکشنیسم به عنوان فرض متافیزیکی
- روانکاوی · جلسهٔ ۲۴ — تعمیم مکانیسم رویای فرویدی
- روانکاوی · جلسهٔ ۳۲ — مراحل رشد لذت