داستان ذوالقرنین در مجموعهٔ ارجاعات درسگفتارها با گفتارهای مرتبط، جنبههای تحلیلی و پیوندهای جلسهای معرفی شده است.
داستان ذوالقرنین
داستان ذوالقرنین از ارجاعهای این مجموعه است که در این صفحه از راه ۹ گفتارِ مرتبط پیگیری میشود.
معرفی
معرفیِ تحلیلیِ مدخل است، نه نقل مستقیم از گفتار سخنران. نقلهای عینِ گفتار در بخش گفتارهای مرتبط، با پیوند به جلسه، آمدهاند. وضعیت بازبینیِ ویراستاریِ این متن در همین صفحه ثبت نشده است.
در میان حکایتهای قرآنی، داستان ذوالقرنین جایگاهی ویژه از نظر دشواریِ فهم دارد؛ به باور نویسنده، این داستان نامفهومترین داستان قرآن است [۱] و حتی میتوان بر این نکته توافق کرد که هیچ داستانی در قرآن به اندازهٔ آن مبهم و غیرقابل فهم نیست [۴]. ابهامِ متن نه از ضعف روایت، بلکه از ماوراءالطبیعیبودنِ موضوعِ داستان ناشی میشود؛ روایتِ ساده و درستِ اموری که خلاف فهم ما از طبیعت است [۵]. نویسنده بر آن است که این داستان به لحاظ فنی هیچ توضیح تکمیلی نمیگیرد و همین سؤالبرانگیزیِ شدیدِ آن، آزمونی برای خواننده است [۷]؛ داستانی که مانند کاری که خضر با حضرت موسی (ع) کرد، اکنون قرآن با خواننده پیاده میکند و او را در موقعیتهای اعتراضبرانگیز قرار میدهد تا صبر کند [۳]. در همین چارچوب، گفته میشود ذوالقرنین در مرتبهای بالاتر از خضر قرار دارد [۲].
محورهای بحث
منابع
- سورهٔ کهف · جلسهٔ ۱ — نام سوره و ارتباط آن با کل سوره
- سورهٔ کهف · جلسهٔ ۲ — واژه جوان در دو داستان
- سورهٔ کهف · جلسهٔ ۸ — داستان ذوالقرنین
- سورهٔ کهف · جلسهٔ ۴ — فرم داستانها
- سورهٔ کهف · جلسهٔ ۷ — [۱:۴۵:۰۰]
- مقدمهای بر فهم قرآن · جلسهٔ ۲۶ — ۵ مقدمهای بر سوره یوسف
- دفاعِ عقلانی از دین · جلسهٔ ۴۰ — دفاعیات فرد ملحد
- دفاعِ عقلانی از دین · جلسهٔ ۳۹ — ذوالقرنین
- سورهٔ یوسف · جلسهٔ ۴ — عدم "جریان سیّال ذهن" در قرآن